Pisarz może tworzyć nową rzeczywistość lub naprawiać starą, a tłumacz – nadawać świeżą formę czemuś, co już powstało. W tym tworzeniu powinien być płodny: inspirując do odkrywania kolejnych rzeczywistości, interpretując w coraz to inny sposób i dostrzegając następne, nieodkryte jeszcze elementy tego, co, zdawało się, już dokładnie zbadane.
To właśnie robię. Kreuję nowe światy, przywracam życie starym, tłumaczę zakryte i niezrozumiałe, a wszystko dzięki słowu, bo słowo ma moc sprawczą. Słowo tworzy wszystko nowe, a piękne zdania pozwalają przedstawiać rzeczywistość taką, jaką jest lub jaką pragniemy ją widzieć.