Kubańscy imigranci w Stanach Zjednoczonych
Od dekad imigranci z Kuby cieszyli się wyjątkowo uprzywilejowaną pozycją wobec prawa migracyjnego USA, poczynając od epoki Zimnej Wojny, gdy ich kraj był spornym terytorium dwóch potęg. Od 1970 r. Kubańczycy znajdowali się wśród dziesięciu największych grup imigrantów w Stanach Zjednoczonych. W 2016 r. blisko 1 300 000 Kubańczyków było siódmą co do wielkości społecznością imigracyjną, stanowiąc 3% 44 000 000 imigrantów w całym kraju.
Wielka emigracja z Kuby zaczęła się po zakończeniu kubańskiej rewolucji w 1959 r., kiedy komuniści, na czele z Fidelem Castro, przejęli władzę na wyspie i zakończyli dyktaturę Fulgencia Batisty. W ciągu dziesięciu lat kubańska społeczność w Stanach Zjednoczonych rozrosła się niemal sześciokrotnie, z 79 000 w 1960 r. do 439 000 w 1970 r.
Od lat sześćdziesiątych większość Kubańczyków, którzy przybyli na ziemię amerykańską, była przyjmowana lub wpuszczana warunkowo dzięki specjalnym świadczeniom humanitarnym, ze względu na reżim komunistyczny na wyspie, a nie poprzez tradycyjne ścieżki imigracyjne wymagane od innych grup imigrantów. W 1966 r. Kongres uchwalił ustawę „Cuban Adjustment Act” (CAA), która przyznaje Kubańczykom prawo stałego pobytu (zieloną kartę) po spędzeniu co najmniej roku w Stanach Zjednoczonych. Mimo, że komunistyczny rząd zazwyczaj ograniczał emigrację, w pewnych przypadkach pozwalał ludziom na wyjazd do Stanów Zjednoczonych bez wymaganego pozwolenia, częściowo jako droga ucieczki dla dysydentów i nadmiaru siły roboczej. Największym z nich był transport Mariel z 1980 r., który zabrał na Florydę około 124 800 Kubańczyków.
Cuban Immigrants in the United States
For decades, immigrants from Cuba have held a uniquely preferential position in U.S. immigration law, owing to Cold War-era tensions between the two rivals. Cubans have been among the top ten immigrant populations in the United States since 1970, and in 2016 were the seventh largest group. Nearly 1.3 million Cubans lived in the United States in 2016, accounting for roughly 3 percent of the approximately 44 million immigrants overall.
Large-scale migration from Cuba began following the Cuban Revolution in 1959, when Fidel Castro led a communist takeover of the island and ouster of the Fulgencio Batista regime. The Cuban population in the United States grew almost six-fold within a decade, from 79,000 in 1960 to 439,000 in 1970.
From the 1960s onward, most Cubans who arrived on U.S. soil were admitted or paroled in through special humanitarian provisions—citing communist oppression on the island—rather than via traditional immigration pathways required for other immigrant groups. In 1966, Congress passed the Cuban Adjustment Act (CAA), which allows Cubans to become lawful permanent residents (LPRs, also known as green-card holders) after being physically present in the United States for at least one year. Though the communist government generally limited emigration, on several major occasions it allowed people to leave for the United States without authorization, partly as an escape valve for dissidence and excess labor. The largest was the Mariel boatlift of 1980, which brought roughly 124,800 Cubans to Florida by boat.
https://www.migrationpolicy.org/article/cuban-immigrants-united-states